STOP FILMING US (2020)

Een groeiende groep jonge mensen in Goma in de Democratische Republiek Congo verzet zich tegen de eenzijdige berichtgeving over hun stad; uitsluitend beelden van oorlog, geweld, ziekte en armoede laten stereotypen zien, die het gevolg zijn van jarenlange westerse overheersing. Zulke beelden hebben niets te maken met de realiteit waarin ze leven.

In STOP FILMING US toont filmmaker Joris Postema de worsteling van journaliste Ley Uwera, fotograaf Mugabo Baritegera en filmmaakster Bernadette Vivuya om hun eigen beleving van het leven in Goma vast te leggen en te laten zien. Goma telt 250 westerse ngo’s en in deze door ngo’s gedomineerde economie past het beeld van een niet-functionerende overheid en een hulpeloze bevolking. Mugabo probeert juist de schoonheid van het leven in Goma te laten zien en Bernadette moet alle zeilen bijzetten om een film over haar visie op het koloniale verleden van Goma te financieren. Ley werkt ook voor westerse ngo’s en komt daardoor regelmatig in een ideologisch spagaat terecht: goedbetaalde westerse berichtgeving of een niet betaalde eigen mening. Wat is hun perspectief en hoe staan zij tegenover de donkere kanten van Goma?

Het is alleen de vraag of een westerse filmmaker in staat is iets van waarheid vangen over dit complexe, beschadigde en prachtige land. Zit de westerse beeldvorming hemzelf niet in de weg? Is hij ook een ‘witte helper’ die zijn geweten wil verschonen? Veroorzaken westerse ‘goede bedoelingen’ alleen maar schade en frustratie? Met de open confrontatie die de filmmaker aangaat met zijn personages en de lokale crew, probeert hij wederzijdse (onderbewuste) veronderstellingen naar de oppervlakte te brengen; de vooroordelen verschaffen dieper inzicht in de machtsongelijkheid die onder het mechanisme van westerse beeldvorming ligt.